جسارت در مسیر موفقیت

جسارت در مسیر موفقیت

مرد می خواهد توپ به حلقه پرت کند. با دقت نگاه میکند، محاسبه های لازم را انجام میدهد. ارتفاع سبد زیاد است و حلقه هم تند.

با انگشتان بزرگ و زمخت خود توپ بسکتبال را بالا میگرد. عرق از پس و پیش او روانه شده.  می خواهد توپ را پرت کند؛ اما…

چیزی مانع اوست. چیزی که به آن: جسارت میگویند.

اصلا مهم نیست آن مرد کیست؟ شاید مایکل جوردن باشد. اما اگر مایل جردن با تمام استعداد و مهارتی که دارد، جرعت پرتاپ کردن توپ را به سمت سبد نداشته باشد نتیجه چیست؟

شاید از مایکل جوردن هم بهتر باشد؛ اما او فقط می تواند روی صندلی تماشاچی ها بازی مایکل را نگاه کند و انگشت به دهان بماند. یا غر بزند که من از او بهتر هستم.

او نمی تواند توپ را به سمت سبد پرتاب کند چون جسارت این کار را ندارد. او جسارت تلاش کردن و  جرئت رفتن به ناشناخته ها را ندارد. پس چطور می تواند به خواسته های خود برسد؟

مایکل تا به حال خیلی از توپ ها را گل نکرده است؛ ولی او تا آخرین بازی حرفه ایی اش، همچنان در حال پرتاب توپ بود. او این جسارت را داشت.

جسارت مانند ماشه اسلحه می ماند. ظریف و کاری. هرکس جسارت ندارد آن را بچکاند و به سمت هدف تیر خود را رها کند.

جسارت همان چیزی است که انسان با اینکه می ترسد، بالای سن می رود و یک سخرانی را شروع

میکند. با اینکه می داند شاید تیرش به هدف نخورد؛ ولی او ماشه را می چکاند.

انسان جسور اگر شنا بلد نباشد، به عمیق نمی زند؛ اما حتما کار خود را در کم عمق شروع میکند.

جسارت داشتن یعنی تجربه گرفتن از اتفاقات که ظاهرشان خوب نیست. آنها از آن اتفاقات تجربه های ارزشمندی برای خود  بر میدارند و در مسیری که فکر میکنند درست است حرکت میکنند و از آنها استفاده میکنند.

حال یا در آن مسیر قرار نگیرند یا در آن شرایط تصمیم بهتری اتخاذ کنند.

جسارت داشتن یعنی پا داشتن. چون پا برای حرکت کردن است.

انسان های جسور اگر بخواهند کار جدید را انجام دهند خیلی تعلل نمی کنند. آنها از صبر های بی جا را عامل به وجود آمدن حلوا نمی دانند.

بله فقط باعث میشوند غور خشک شود و دیگر نتوان از آن حلوا ساخت.

افراد جسور اگر بداند چیزی ارزشش را دارد، چیزی به آن نیاز دارند، با کمترین تعلل به سمتش حرکت میکنند و تلاش میکنند تا آن را بدست آورند.

آنها ممکن است از مسیری که روبه روی آنهاتس بترسند، ممکن است تضمینی برای آینده نداشته باشند اما؛ چون خوب می دانند قدم به قدم که بروند، جواب سوالات خود را پیدا خواهند کرد. هر سوالی که در مسیر به وجود بیاید در خود مسیر پاسخ داده میشود.

با امید در مسیر حرکت میکنند و تلاش میکنند بهترین عملکرد خود را نشان دهند.

در آخر بگذارید یک نسخه خوب برای داشتن جسارت را به شما بدهم:

اگر فکر میکنید کاری که انجام میدهد درست است، مسیری که می روید را دوست دارید، حرکت کنید و به خداوند توکل کنید. به او امید داشته باشید و با باوری قلبی به او اعتماد کنید.

به او باور داشته باشید و مطمعن باشید او شما را کمک خواهد کرد، او چشمه آگاهی است و قطعا اتفاقات شگفت انگیز را برای شما رقم میزند.

 اوست که تاریکی ها را روشنایی میکند. در کنار او ترس معنی ندارد و موفقت شما تضمینی است.

به او توکل کنید و حرکت کنید. کاری که می توانید را انجام دهید و مابقی کار ها را به او بسپارید. او کار های خودش را به بهترین شیوه ممکن انجام میدهد.

جستارت انسان از ایمان او می آید. انسان جسور  با ایمان است. اگر جسارت نداشته باشد، استعداد و علاقه، انگیزه هیچ کاری نمی توانند برای او بکنند.

هم مسیر شما محمد مهدی احمدی بنی

دیدگاهتان را بنویسید